Doen

Marijn Follebout aan de Westkust


De Westkustfietsroute in tien bijzondere hoogtepunten


“Hier moet je voor de ‘gernoarsoepe’ gaan”, laat een vaste stamgast van Wielrijdersrust – Het Dorstige Hart weten. De broer van zaakvoerster Adelheid is paardenvisser. Wat hij vangt, belandt hier in de soep. Authenticiteit is ook wat de Westkustfietsroute (48,5 km) typeert. We fietsen door polders, duinen en Kust langs alle topattracties van de Westkust. Nog meer beleving? Ga dan voor de Westkustzoektocht en wie weet win je wel één van de verblijfsarrangementen.
 

We starten onze fietsdag aan het Koning Albert I – monument naast het sluizencomplex ‘De Ganzenpoot’. Bezoekerscentrum Westfront (1) ligt eronder. Het verhaal van de onderwaterzetting van de IJzervlakte in WOI staat er centraal. Dé blikvanger is de projectie van het 115 meter lange en 15 meter hoge schilderij dat de IJzerslag in oktober 1914 verbeeldt. Het oog voor detail van kunstenaar Alfred Bastien verbluft de toeschouwer zelfs honderd jaar later nog.

Het uitzicht op de wandelgang op 25 meter hoogte is indrukwekkend. We kijken uit over de IJzermonding en de grootste jachthaven van West-Europa. Landinwaarts onderscheiden we de steden Diksmuide en Veurne met ertussen de kerktorens van de piepkleine deelgemeenten die dit deel van de Westhoek zo typeren.
 


Eerste pioniers

Terug op de fiets volgen we het jaagpad langs de IJzer. De Seastar ligt klaar voor vertrek. Wat verder passeren we het spaarbekken dat door Sport Vlaanderen voor watersporters wordt gebruikt.

Rietzangers fluiten vrolijk hun levenslied als we voorbij fietsen. Een aalscholver droogt zijn vleugels op een paal aan de waterkant.

De akkers zijn pas geploegd in de polders. We horen enkel de wind, alle beschavingsgeluiden vallen weg. In grote hoeves woonden de eerste pioniers van de Kust. In de Grote Hemme, de boerderij in de Hemmestraat 69, wordt de grond al bewerkt sinds het begin van de twaalfde eeuw. De vrouw van de graaf van Vlaanderen schonk deze ‘nieuwe’ grond aan de Duinenabdij. Wat ze hier teelden, diende om de cisterciënzers in Koksijde te voeden. De abdij en zijn vele boerderijen speelden een belangrijke rol in de inpoldering van de Westkust.
 


Meer patrijzen

In de Ramskapellepolder (2) wordt de patrijs gekoesterd door landbouwers en natuurminnaars. Het is daarmee één van de vijf voorbeeldgebieden in Europa. Deze weidevogel broedt van april tot eind juni. Landbouwers voorzien in nestgelegenheid en wintervoedsel. Als het goed gaat met de patrijs gaat het goed met het ecosysteem in datzelfde gebied. En wat goed is voor het ecoysteem is goed voor de landbouwers, zo luidt de redenering. De inspanningen lijken vruchten af te werpen. In de zomer van 2019 bleek er een toename van het aantal patrijzen, hazen en zangvogels in het controlegebied.
 


Idyllische picknick

Naast het station van Ramskapelle staat de ruïne van een versterkte observatiepost uit de Eerste Wereldoorlog. We volgen de Frontzate in de richting van Nieuwpoort. Langs deze vroegere spoorlijn hield het Belgisch leger de wacht in de Groote Oorlog.

Provinciedomein Koolhofput (3) in Nieuwpoort is nog in aanbouw. Nu al kan je hier kuieren langs en over waterpartijen en genieten van de schittering van de zon op het water. Het nieuwe provinciedomein dat is ontstaan rond een zandwinningsput trekt grote groepen watervogels aan. De idyllische picknickplaats langs het kanaal Nieuwpoort – Duinkerke is wel al af.

Aan weerszijden van het jaagpad grazen schapen. Het is even op de trappers staan als de wind wat harder komt opzetten. Drie zilverreigers staan stokstijf stil in een lager gelegen weide.
 


Nieuwe uitkijktoren

Het kanaal dat in de 17e eeuw werd aangelegd, snijdt door Wulpen. Het terras van fietscafé Wielrijdersrust – Het Dorstige Hart hangt bijna boven het water. Adelheid zet ons een volle kom ‘gernoarsoepe’ voor. Aan de overkant kijken we binnen in de glazen studio van Ozark Henry.

De Sint-Niklaaskerk (4) in Veurne opent eind mei als uitkijktoren. Omdat het deurtje naast het voorportaal open staat, wagen we het er op. Boven zijn enkele werklui bezig. Het uitzicht op de stad, de blote polders rond Veurne, de kustlijn en de West-Vlaamse heuvels is magnifiek.

Een borstbeeld van kunstenaar Paul Delvaux is slechts één van de vele kunstwerken in het Sint-Walburgapark. Er staan ook beelden van Willem Vermandere. Via het Vaubanpark op de vroegere stadswallen verlaten we de stad en trekken we de polders van Veurne-Ambacht in. Hazen spelen tikkertje op de akkers.
 


Bieren van de Kust

De eerste duinen laten zich zien. We fietsen langs het station van Adinkerke en het attractiepark Plopsaland naar bezoekerscentrum Duinpanne (5) in het Calmeynbos in De Panne. In de bar genieten we van een Duneleute, een amberkleurig biertje (6,2%) met duindoornbessen. Ze serveren hier niet minder dan tien uitgelezen kuststreekbieren.

In het Noordzeeaquarium in de bezoekersruimte zwemmen vissen die in de branding van de Noordzee leven. De expo ‘Sea Change’ gunt ons een blik onder de zeespiegel waarbij we zelfs in een duikershelm mogen plaatsnemen.
 


Permanent beeldenpark

De Dumontwijk (6) in De Panne is beschermd als stadsgezicht. De bouwstijlen in deze historische villawijk lopen sterk uiteen: belle-epoque, art deco, modernisme en cottagestijl. Bovenop de Kykhillduin in het centrum heb je het mooiste uitzicht over de Dumontwijk, genoemd naar de architect die dit alles mogelijk maakte.

We volgen even de Zeedijk. Aan de Drie Wijsneuzen eindigt de Zeedijk abrupt en moeten we even terug de duinen opzoeken. Dit is niet het enige Beaufort – werk dat we aan de Kust passeren. De voorbije zes edities van Beaufort hebben een groot permanent beeldenpark (7) opgeleverd.

Sint-Idesbald is van oudsher een kunstenaarskolonie, ook Paul Delvaux had er zijn atelier. Op het strand wordt de link met kunst meteen duidelijk. Een dertigtal lokale kunstenaars gebruikt de strandcabines als canvas. ‘Cabin Art’ is als het ware een gratis openluchtexpo voor zonnekloppers.
 


Drinkwater in de duinen

Met de wind in de rug gaat het snel. Via de Zeelaan dwarsen we het centrum van Koksijde en fietsen we door tot aan de Panoramalaan. Dit kleine straatje kronkelt rustig naar boven op de flank van de Hoge Blekker (8), met zijn 33 meter de hoogste duin van de Kust. In de vallei onder ons zien we twee grote waterplassen. Duinen houden gemakkelijk regenwater vast. Het zijn dan ook gigantische natuurlijke ondergrondse waterreservoirs die in tijden van klimaatontregeling meer dan ooit moeten gekoesterd worden.

We dalen af langs de duinen van de Doornpanne. Op het einde van het fietspad staat een drinkwaterfontein in appelvorm, om te benadrukken dat het water hier echt wel gezond is. In het bezoekerscentrum (9) bekijken we de expo over waterwinning in de duinen. De omgeving werd onlangs grondig heraangelegd, met rustbanken en een uitkijkpunt.
 


Aquaria vol Noordzeevissen

De fietsstraat wordt omringd door de grillige duinen van Witte Burg. Een picknickbank houdt zich schuil achter een dikke boom. Hier heerst rust en stilte.

Het ommetje naar het NAVIGO – Nationaal Visserijmuseum (10) in Oostduinkerke loont absoluut. We nemen ons voor nog eens terug te keren met de kinderen. Vooral de aquaria met Noordzeevissen zal in de smaak vallen. Wij waren geboeid door het verhaal van de paardenvissers, UNESCO werelderfgoed.

In het Hannecartbos is er amper sprake van een fietspad. We moeten regelmatig afstappen om voetgangers voorrang te verlenen. De Shetlandpony’s die in de aangrenzende natte weiden staan te grazen, bekijken het vanop een afstand.
 


Loodrecht op de zee

We fietsen ‘duinopwaarts’ in de Noordzeedreef. Eenmaal op het hoogste punt beleven we ons verrassingsmoment van deze tocht. De zon heeft net zijn weg naar beneden ingezet, het magic hour noemen ze dat. Het moment van de dag met de mooiste kleuren. De Noordzeedreef geeft loodrecht uit op de zee. Het is net alsof we op een filmset in San Francisco staan met zijn golvend stratenpatroon die zo de zee lijken in te duiken. Het water werkt als een diafragma voor de zonnestralen en weerspiegelt het licht in honderd kleuren. Een staarmoment!

De grens tussen Groenendijk en Nieuwpoort is duidelijk te zien op de Zeedijk. Met de ondergaande zon in de rug fietsen we naar de IJzermonding. Op de voorlaatste golfbreker staat nog zo’n prachtwerk van Beaufort.

Ben je in groep? Dan is niets mooier dan het Westerstaketsel op te gaan en op het einde, omringd door de zee, de fietstocht in schoonheid af te ronden. Met een glas bubbels bijvoorbeeld?

Wij volgen, na een kleine omleiding door de werken aan de stormvloedkering, de wandel- en fietspromenade langs de IJzermonding terug naar het Albert I – monument.
 

Door de coronacris kunnen openingsuren en dienstregelingen afwijken. Contacteer bij twijfel best de ondernemer zelf.
Ga je deze zomer wat vaker op stap in eigen land? Abonneer je dan op onze nieuwsbrief en ontvang maandelijks leuke tips voor recreatieve uitstappen in West-Vlaanderen!

INSCHRIJVEN NIEUWSBRIEF